Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami

W Krakowskim schronisku dla Bezdomych Zwierząt przebywa wiele psów dla, których od wielu lat schronisko jest jedynym domem, a pracownicy jedyną rodziną. Są to starsze piesk, czasami schorowane i jedyne czego potrzebują na stare lata to ciepły i kochający dom.


ZAPRASZAMY WSZYSTKICH CHĘTNYCH DO ADOPCJI.

 

część pierwsza:

weterani do adopcji cz. I

część druga:

weterani do adopcji cz. II

 

 

 

 

 

Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami,

serdecznie zaprasza do zaadoptowania psów i kotów

 

* * *

Zapraszamy na akcję adopcyjną psów i kotów z krakowskiego Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt

 

C.H. Carrefour ul. Zakopiańska

29 października 2011 roku

10.00 - 19.00 

 

* * *

Serdecznie zapraszamy na akcję adopcyjną psów i kotów, która odbędzie się podczas Pikniki Rodzinnego "Podaj Łapę"

16 październik 2011 roku

Plac Szczepański

start godzina 12.00

 

* * *

 

  

 

 

Kwiecień 2011 rok

 

 

6 kwietnia godz: 14:00 – 18:00

Krakowskie Błonia (psy)

 

 

9 kwietnia godz: 12:00 – 16:00

C.H Zakopianka, Zoo Natura (koty)

ul. Zakopiańska

 

16 kwietnia godz: 12:00 – 16:00

C.H Zakopianka, Zoo Natura (koty)

ul. Zakopiańska

 

30 kwietnia godz: 12:00 – 16:00

C.H Zakopianka, Zoo Natura (koty)

ul. Zakopiańska

 

 

 

Na czym polegają wirtualne adopcje?

Jeśli chcesz pomóc zwierzętom znajdującym się w hotelu, a z jakiś powodów nie możesz przygarnąć pod swój dach psa, możesz adoptować zwierzę wirtualnie.

W hotelu przetrzymujemy zwierzęta zrzeczone bądź odebrane z powodu złych warunków bytowych, a które nie mogły zostać umieszczone w schronisku, z powodu tego, iż pochodziły spoza terenu Krakowa.

Wyślij do nas maila na adres: ktoz@ktoz.krakow.pl i napisz nam którego psa chcesz zaadoptować. 

Każdy może zaadoptować wirtualnie psa - osoba prywatna, firma czy szkolna klasa. 
Adopcja Wirtualna polega na zobowiązaniu się osoby chętnej na adopcję, do wpłacania comiesięcznej kwoty na konto Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.

Dzięki tym pieniądzom możemy danego psiaka lepiej odżywić, ale i zapewnić mu lepsza opiekę medyczną.
Opiekunowi psiaka, zobowiązujemy się wysyłać informacje o stanie zdrowia psa, o jego samopoczuciu, codziennym życiu oraz zdjęcia.

Zastrzegamy sobie oczywiście prawo do oddania Twojego wirtualnego podopiecznego do prawdziwej adopcji, jeśli znajdzie się na niego jakiś chętny, o czym oczywiście niezwłocznie poinformujemy wirtualnego opiekuna.

Adopcja Wirtualna to doskonale rozwiązanie dla tych osób, które z jakiś powodów nie mogą tradycyjnie zaadoptować psa (brak warunków, alergia, brak czasu, itp.), a chcą w ten sposób polepszyć życie psa, który przebywa pod nasza opieką.

 Jeśli zdecydujesz się na wirtualną adopcję psa, na wizytówce psa na naszej stronie pojawi się informacja z podanymi przez Ciebie danymi, bądź nickiem 

Jako Wirtualny Opiekun możesz swojemu podopiecznemu pomóc również w inny sposób – szukając mu domu, podsyłając smakołyki i inne gadżety.

Jaki jest koszt Adopcji Wirtualnej? 

W zależności od wielkości psa są rózne kwoty za adopcję wirtualną.

pies: 100 zł

kot: 50 zł   

Kwoty obliczone są na podstawie kosztów pożywienia, jakie pies konsumuje przez miesiąc, nie wliczane są w to koszty dodatkowe, takie jak leczenie, obroża etc..

Wpłat należy dokonywać na konto Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami co miesiąc:

80 1500 1487 1214 8000 9036 0000,

31-019 Kraków
ul. Floriańska 53

w tytule przelewu wpisując "Adopcje wirtualne - (imię psa)".

 Regulamin adopcji wirtualnej

1. Adopcja wirtualna oznacza darowiznę na rzecz Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Pieniądze z wpłat będą przeznaczone na jedzenie dla zwierząt w hotelu. 

2. Adopcja wirtualna nie ma nic wspólnego z kupnem-sprzedażą.

3. W zamian za wpłaty związane z adopcją wirtualną KTOZ będzie umieszczał przy wizytówce psa na stronie internetowej dane lub nick osoby adoptującej wirtualnie dane zwierzę, tzw. wirtualnego opiekuna. Dane będą widoczne na stronie, dopóki wirtualny opiekun będzie dokonywał wpłat na dane zwierzę.

4. W przypadku niedokonania przez wirtualnego opiekuna przelewu przez 2 miesiące od ostatniej wpłaty, adoptowany przez niego wirtualnie pies zostanie na nowo przeznaczony do wirtualnej adopcji.

5. Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, zastrzega sobie prawo do oddania wirtualnie adoptowanego psa do prawdziwej adopcji. W takim przypadku adopcja wirtualna traci ważność, wizytówka psa zostaje usunięta ze strony (wraz z nickiem wirtualnego opiekuna), a KTOZ w ciągu 3 tygodni od daty adopcji zobowiązuje się do poinformowania o fakcie wirtualnego opiekuna. 

6. Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, nie zwraca pieniędzy wpłaconych na rzecz wirtualnej adopcji psa. W przypadku wpłaty na psa, który w ciągu miesiąca, za który była wpłata, opuści hotel, KTOZ może zaproponować w ramach tej wpłaty innego psa do adopcji wirtualnej. 

7. Wirtualnym opiekunem może zostać tylko osoba pełnoletnia lub osoba niepełnoletnia posiadająca zgodę opiekunów na wirtualną adopcję psa. W przypadku osób niepełnoletnich należy podać dane kontaktowe (imię i nazwisko, e-mail, telefon) opiekuna, nick może należeć do osoby niepełnoletniej (to on będzie wyświetlany na stronie). 

8. Przesyłanie informacji i nowych zdjęć adoptowanego zwierzęcia będzie realizowane w miarę naszych możliwości. 

9.  W razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt na adres mailowy: ktoz@ktoz.krakow.pl

 

 

Co roku w marcu Urząd Miasta Krakowa organizuje akcję bezpłatnej sterylizacji i kastracji kotów wolno żyjących z terenu Gminy miejskiej Kraków. Celem akcji jest ograniczenie populacji kotów bezdomnych.

Urząd Miasta Krakowa typuje zazwyczaj pięć lecznic na terenie Miasta Krakowa, które to obsługują przypisane do nich dzielnice miasta.

Każdy kto opiekuje się bezdomnymi kotami może zwrócić się do Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami oraz do innych fundacji biorących udział w programie z prośba o bezpłatną sterylizację i kastrację kotów.

Niestety fundusze na w/w akcję są nieduże, więc ilość miejsc jest ograniczona.

 

Obserwujemy coraz większą ilość osób, które dokarmiają koty bezdomne.

Równie ważne co dokarmianie jest zapobieganie wzrastania populacji kotów wolnożyjących. Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami sterylizuje i kastruje koty przez cały rok.

Wystarczy zwrócić się do nas z podaniem, a my po akceptacji wskażemy lecznicę, do której należy się udać na zabiegi. Złapaniem i transportem kotów nie jesteśmy się w stanie zająć we wszystkich przypadkach, możemy jednak wypożyczyć tzw klatkę "pułapkę", która znacznie ułatwi złapanie dzikiego kota.

Informacji udzela biuro KTOZ

 

 Informacje o programie sterylizacji i kastracji w roku 2011dostępne tutaj www.bip.krakow.pl/?news_id=43457

Autor: Ione L. Smith, amazondoc@geocities.com
Tłumaczone z: http://www.geocities.com/~amazondoc/ETDR/health/spayinfo.php
żródło : lista dyskusyjna "Psia kość"

 

ZALETY STERYLIZACJI

 
1. Sterylizacja młodej suki zapobiega większości nowotworów sutka.
Sterylizacja suki przed jej pierwszą cieczką zmniejsza ryzyko wystąpienia nowotworu sutka 200 razy w porównaniu do niesterylizowanych suk. Sterylizacja wykonana pomiędzy pierwszą a drugą cieczką zmniejsza to ryzyko 13 razy (Schneinder 1969, Schneinder 1970). Rak sutka jest najczęstszym rodzajem pojedyńczego raka (single type of cancer), występującego u niesterylizowanych suk (Bastianello 1983, Kusch 1985).

2. Sterylizacja zapobiega chorobom macicy, takim jak ropomacicze i nowotwory.
 Ropomacicze jest poważną infekcją, która zazwyczaj jest zwykle kosztowna w leczeniu oraz nierzadko kończy się śmiercią zwierzęcia. Jest to częsta choroba niesterylizowanych suk, pojawiająca się najczęściej po cieczce. Nowotwór macicy zdarza się u psów względnie rzadko, jednak jest równie kosztowny w leczeniu i niebezpieczny dla zdrowia zwierzęcia, co ropomacicze. Podczas sterylizacji macica jest usuwana, dzięki czemu likwidujemy szanse wystąpienia tych chorób, a także mięsaka Sticker'a, torbieli jajników, zapalenia sutka, nowotworu jajników, skrętu macicy i wypadnięcia pochwy.

3. Wysterylizowane/wykastrowane zwierzęta nigdy nie spłodzą niechcianych potomków.
Miliony zdrowych psów są każdego roku zabijane w schroniskach na całym świecie. W 1991 roku około jedną trzecią wszystkich przypadków śmiertelnych wśród psów i kotów w USA stanowiły zdrowe zwierzęta uśpione w schroniskach (Koltveit 1991, Olson 1991). Miliony zdrowych psów są zabijane co roku tylko dlatego, że nie ma dla nich wystarczającej ilości domów. 11 - 19 milionów psów i kotów rocznie ginie w schroniskach w USA (National Council 1994).

Zdajmy sobie z tego sprawę. Wokół nas jest o wiele za dużo niechcianych psów. Wysterylizowane/ wykastrowane osobniki nigdy nie przyczynią się do pogorszenia tego problemu. Wielu ludzi uważa się za odpowiedzialnych właścicieli, którzy nie dopuszczą nigdy do przypadkowego rozmnożenia swoich psów. Jednak schroniska są pełne szczeniaków. Wypadki zdarzają się często. Suki w cieczce podkopują ogrodzenia, przeskakują ponad nimi, wydrapują pazurami wyjścia, a nawet potrafią kopulować przez ogrodzenie, jeśli nie mają innego wyjścia. Samce posuwają się do takich samych skrajności, by dostać się do suki w cieczce.

4. Niesterylizowane suki mają dwa razy w roku cieczkę, która trwa od dwóch do trzech tygodni.
Gdy suka ma cieczkę, trudno z nią spacerować, nawet na smyczy. Niekastrowane samce zostaną przywabione jej zapachem i mogą nawet próbować ją pokryć w czasie waszego spaceru. Niebezpiecznie jest nawet zostawić wówczas sukę na ogrodzonym terenie, gdyż zarówno suki jak i psy potrafią podkopać się pod płotem, przeskoczyć go, a nawet kopulować przez nie.

Gdy suka ma cieczkę zostawia plamy krwi w całym domu, jeśli nie zabezpieczymy jej specjalnymi majtkami. W tym czasie może ona być niespokojna oraz sfrustrowana. W czasie cieczki należy sukę odseparować od niewykastrowanych psów, z którymi zwykła się bawić, nie może ona również uczestniczyć w zajęciach ze szkolenia, w zawodach lub konkursach.

5. Kastracja zapobiega większości schorzeń gruczołu krokowego u samców.
Prostata, u starszych, niekastrowanych psów często ulega powiększeniu lub infekcjom. Choroby takie jak powiększenie gruczołu krokowego, ostre lub przewlekłe zapalenie prostaty, nowotwory gruczołów okołoodbytowych oraz ropnie gruczołu krokowego są częste. Większość tych schorzeń nie występuje u psów kastrowanych (Cowan 1991, Krawiec 1992, 1994).

6. Kastracja zmniejsza agresję psów.
Problem agresji jest bardzo powszechny wśród niekastrowanych psów. Składa się nań agresja dominacyjna (Line 1986, Crowell-Dawis 1991), agresja na tle lękowym (Galac 1997), agresja w stosunku do innych samców (Hopkins 1976) i inne jej rodzaje (Neilson 1997). Kastracja to znaczący element leczenia i zapobiegania agresji. Średnio 50% - 75% psów, które zostały wykastrowane z powodu takich problemów wykazuje poprawę zachowania, a nawet całkowity zanik agresji. Rzecz jasna, że szkolenie jest tutaj rówież wielką pomocą. (Askwe 1992, Beaver 1983, Blackshaw 1991, Crowell-Davis 1991, Fry 1987, Knol 1989, Line 1986, Neilson 1997)

7. Kastracja samców zmniejsza włóczęgostwo, znaczenie moczem mebli oraz zachowania pseudokopulacyjne.
Większości zalet kastracji, jako pomocy w radzeniu sobie z problemami behawioralnymi, znanych jest od lat. Mowa tu o zmniejszeniu agresji, włóczęgostwa, zachowań pseudokopulacyjnych oraz niszczenia przedmiotów (Combemale 1929, Hatr 1976, Heidenberger 1990, Hopkins 1976, Maarschalkerweerd, Neilson 1997, etc).

8. Kastracja całkowicie zapobiega nowotworowi jąder u psów.
Nowotwór jąder jest najczęstszym rodzajem nowotworu u psów w okresie reprodukcyjnym, oraz najczęstszym rodzajem nowotworu u wszystkich niekastrowanych samców (Bastianello 1983, Kusch 1985). Kastracja, usuwając jądra, likwiduje ryzyko wystąpienia tej choroby.

9. Kastracja/sterylizacja może zapobiec lub pomóc w leczeniu innych schorzeń, zarówno zakaźnych jak i niezakaźnych.
 Niektóre niekastrowane samce cierpią na zespół feminizacyjny związany z zaburzeniami wydzielania hormonów płciowych w przypadku nowotworów jąder. To schorzenie nie występuje u psów kastrowanych w młodym wieku (Dorn 1985). Starsze, niekastrowane psy mają również skłonność do przepukliny krocza, której również zapobiega kastracja (Dorn 1985). Istnieje również kilka innych chorób związanych z hormonami płciowymi, którym zapobiega kastracja/sterylizacja (Heider 1990).

Niektóre rasy psów mają skłonności do problemów skórnych, którym zapobiega się lub leczy poprzez sterylizację (Albanese 1997, Kunz).

10. Sterylizacja/kastracja przedłuża życie zwierzęcia.
Sterylizowane/kastrowane psy zwykle żyją dłużej o około 2 lata w porównaniu z niekastrowanymi osobnikami (Bronson 1981, Kraft 1996).

 

 

WADY STERYLIZACJI

1. Zwierzęta sterylizowane/kastrowane mają skłonność do otyłości.
 To prawda, że psy po kastracji i suki po sterylizacji mają większą skłonność do odkładania tkanki tłuszczowej (Fettman 1997, Root 1995). Brak hormonów płciowych może wpłynąć na obniżenie metabolizmu (Flynn 1996), jednak niektóre badania jednak nie stwierdzają różnic w wadze zwierząt sterylizowanych (Salmeri 1991a).

Z drugiej strony, psy są zazwyczaj sterylizowane zaraz po osiągnięciu dojrzałości. W tym czasie w ich organizm zaczyna zwalniać i nawet zwierzęta niesterylizowane mogą zacząć przybierać na wadze. Jeśli zauważysz pierwsze objawy otyłości, po prostu zmniejsz mu dzienną dawkę pokarmu oraz zapewnij dużo ruchu.

2. Sterylizowane/kastrowane psy mogą być wyższe niż osobniki niekastrowane/ niesterylizowane.
 To prawda, że psy, które były wysterylizowane przed osiągnięciem całkowitej dojrzałości mogą być trochę wyższe niż osobniki niesterylizowane/niekastrowane. Hormony płciowe, w okresie dojrzewania, blokują wzrost kości, więc u psów wysterylizowanych kości rosną trochę dłużej. Rożnica we wzroście tych zwierząt jest bardzo niewielka i ma niewielkie znaczenie, zważywszy, że psy kastrowane/sterylizowane nie są psami wystawowymi. Badania nie wykazują żadnych różnic we wzroście w przypadku wykonania zabiegu sterylizacji w wieku 6 - 10 tygodni oraz po 7 miesiącu (Crenshaw 1995, Lieberman 1987).

3. Sterylizowane psy mają problem z trzymaniem moczu.
U niektórych wysterylizowanych psów może wystąpić problem z kontrolowaniem wydalania moczu. Dotyczy to zwłaszcza suk, ale zdarza się również u samców (Aaron 1996, Arnold 1997a). Wynika to najprawdopodobniej z tego, że brak hormonów płciowych osłabia mięsień zwieracz pęcherza moczowego (Gregory 1994). Jedne badania wskazują, że problem niekontrolowanego oddawania moczu występuje u 20% wszystkich sterylizowanych i kastrowanych psów (Arnold 1997a), inni weterynarze twierdzą, że ten odsetek jest znacznie niższy (Thrusfield 1993).

Na szczęście, problem najczęściej sprowadza się do kilku kropel tu i ówdzie, i leczenie zwykle jest proste i niedrogie, na przykład używając fenylpropanolaminy (Arnold 1997b, Heughebaert 1988). Czasami niezbędne może być podawanie estrogenu. Problem nietrzymania moczu może trwać przez całe życie psa, często jednak zanika po kilku miesiącach lub latach (Heughebaert 1988, Arnold 1989). Warto także pamiętać, że u starszych psów często pojawia się problem niekontrolowanego oddawania moczu, nawet, jeśli nie są one wysterylizowane.

4. Sterylizowane psy mają problem z niedoczynnością tarczycy.
Niektóre psy, zwłaszcza suki, mogą mieć problem z obniżeniem funkcji tarczycy po sterylizacji (Panciera 1994). Na szczęście problemy z tarczycą można bez problemu leczyć. Niedoczynność tarczycy zdarza się również u psów niesterylizowanych.

5. Suki agresywne, po sterylizacji mogą stać się jeszcze bar-dziej agresywne.
 To jest poważny argument przeciwko sterylizacji, dla właścicieli agresywnych suk (O'Farrell 1990). Jeśli jesteś właścicielem agresywnej suki, spróbuj uniknąć sterylizacji. Jeśli twoja niesterylizowana suka nie jest agresywna, sterylizacja na pewno nie wzmoże w niej agresji.

6. Sterylizacja to operacja chirurgiczna.
Z każdym zabiegiem chirurgicznym łączy się ryzyko, które wynika zarówno z istoty zabiegu jak i z niebezpieczeństwa związanego z narkozą. Wskaźnik powikłań w przypadku sterylizacji i kastracji jest jednak bardzo niski i poważne komplikacje zdarzają się bardzo rzadko, zwłaszcza w przypadku zastosowania najnowszych technologii medycznych. Znaczące powikłania zdarzają się w około 1 - 4% sterylizacji (Pollari 1995, 1996). Sterylizacja i kastracja są bezpieczniejsze dla zwierzęcia, jeśli przeprowadzone są w młodym wieku (Fagella 1994).

7. Sterylizacja jest droga.
W Polsce sterylizacja i kastracja kosztują od 100 do 400 złotych, w zależności od płci i wzrostu psa oraz od miejsca zamieszkania. Raz w roku Stowarzyszenie Obrońców Zwierząt ARKA przeprowadza ogólnopolską akcję sterylizacji, podczas której wybrane kliniki znacznie obniżają koszt tego zabiegu. W większych miastach działają też fundacje, które pomagają osobom, których nie stać na sterylizację swojego psa. Czasem część kosztów pokrywa gmina. W niektórych miastach sterylizowane/kastrowane psy są zwolnione od podatku. Więcej informacji na ten temat można uzyskać w lokalnym oddziale Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.

8. Zewnętrzne narządy płciowe psa, który został wysterylizowany przed osiągnięciem dojrzałości, może być mniejszy.
Członek samca oraz pochwa suki mogą być trochę mniejsze u osobników wysterylizowanych przed osiągnięciem dojrzałości (Salmeri 1991a, 1991b). Ma to zwykłe bardzo małe znaczenie, jednak u ras, które mają skłonność do odkładania kamieni moczowych, na przykład u samców dalmatyńczyków, może być to przyczyną problemów. Bardzo rzadko zdarza się, że u suk wysterylizowanych w młodym wieku, pojawia się podrażnienie skóry w okolicach pochwy (Jagoe 1988).

 

MITY NA TEMAT STERYLIZACJI

1. Suka powinna mieć przynajmniej raz w życiu szczeniaki, lub przynajmniej jedną cieczkę, zanim zostanie wysterylizowana.
Ryzyko wystąpienia raka sutka u suki znacznie obniża się, jeśli sterylizacja przeprowadzona została przed pierwszą cieczką. Sterylizacja wyklucza ryzyko licznych powikłań związanych z ciążą, porodem i okresem karmienia. Szczenięta sterylizowane w bardzo młodym wieku (już od 7 tygodnia życia) znoszą operację sterylizacji dużo lepiej (Faggella 1994, Howe 1997).

Zanim dopuścisz do tego, by twoja suka miała "przynajmniej jeden miot", popracuj jako ochotnik przez jakiś czas w lokalnym schronisku dla bezdomnych zwierząt. Zobaczysz tam mnóstwo szczeniąt i dorosłych psów, które co dzień są zabijane. Rozmnażając swojego psa zwiększasz liczbę niepotrzebnych śmierci oraz ilość psów obciążonych takimi chorobami genetycznymi jak dysplazja stawu biodrowego, zaburzenie krzepliwości krwi, postępujący zanik siatkówki i wiele innych, których można uniknąć w przypadku profesjonalnego planowania hodowli.

2. U kastrowanych psów częściej występuje nowotwór prostaty.
To nie jest prawdą. Nie ma statystycznie znaczącej różnicy w występowaniu raka gruczołu krokowego u psów kastrowanych i niekastrowanych (Obradovich 1987). Różnica występuje jedynie w szybkości rozprzestrzeniania się nowotworu do płuc u kastrowanych psów (Bell 1991). Natomiast kastracja wyklucza występowanie wszystkich innych schorzeń prostaty (Krawiec 1994).

3. Psy są nieszczęśliwe po kastracji/sterylizacji.
Psy nie są ludźmi. Nie planują posiadania potomstwa, wychowywania go i troszczenia się o nie przez 18 lat, nie marzą też o tym, by pewnego dnia zostać dziadkami. Samce nie zdają sobie nawet sprawy z tego, że szczeniaki, do których narodzenia przyczyniły się, są ich własnym potomstwem. Instynktem rozmnażania psów kierują hormony. Gdy wyeliminujemy hormony płciowe, znika potrzeba rozmnażania się i pies nie odczuwa różnicy.

4. Suka stanie się agresywna po sterylizacji.
Rzadko jest to prawdą. Suka, która jest agresywna przed sterylizacją, może stać się bardziej agresywna po zabiegu. Jednak znakomita większość suk, które nie są agresywne, nie zmienia swego charakteru z powodu sterylizacji.

5. Psy, które są sterylizowane/kastrowane w młodym wieku, są niezrównoważone i mają więcej problemów behawioralnych.
Nie ma żadnych konkretnych dowodów na poparcie tej tezy. Psy, które są sterylizowane/kastrowane w okresie szczenięcym, czasem są bardziej aktywne, niż osobniki niesterylizowane/niekastrowane, jednak badania wskazują, że nie ma znaczących różnic w zachowaniu pomiędzy psami kastrowanymi w wieku 7 tygodni, a kastrowanymi w wieku 7 miesięcy (Salmeri 1991a). Poza tym, od lat wiadomo, że kastracja psa pomaga rozwiązać wiele problemów z zachowaniem.

Należy pod uwagę wziąć jeszcze następującą sprawę: psy pracujące (na przykład przewodnicy niewidomych) prawie zawsze są kastrowane. Podobnie psy, które są szkolone w posłuszeństwie. Oczywistym jest, że odpowiedzialna funkcja wymaga od psa wiele dojrzałości oraz opanowanego charakteru. Kastracja w rzeczywistości zwiększa stabilność temperamentu psa, poprzez wykluczenie rozproszeń wynikających z instynktu seksualnego.

6. Problemom behawioralnym psów można zapobiec dzięki dobremu szkoleniu i socjalizacji, więc sterylizacja jest zbędna.
Dobre szkolenie i socjalizacja są rzeczywiście bardzo niezbędne dla zdrowia psa. Jednak, nawet najlepiej wyszkolone psy mogą wykazywać problemy behawioralne. Pamiętaj, że hormony płciowe działają na organizm na podstawowym poziomie, więc często są silniejsze, niż najlepsze szkolenie. Jak wykazują badania, działanie hormonów płciowych, zwłaszcza testosteronu, sprawia, że niewykastrowane psy znajdują się w grupie największego ryzyka jeśli chodzi o wystąpienie agresji (Beaver 1983, Blackshaw 1991, Galac 1997, Line 1986, etc).

7. Jeśli wykastruję swojego psa, nie będzie on mnie już bronił.
W rzeczywistości kastrowane psy mogą być lepszymi obrońcami niż niekastrowane, ponieważ nie podlegają one działaniu popędu płciowego. Zamiast włóczyć się za sukami w cieczce lub wdawać się w walki z innymi samcami, psy kastrowane poświęcają całą swoją uwagę właścicielowi. Faktem jest, że niedawne badania wykazały, że kastracja nie odbija się w żaden sposób na agresji względem nieznanych ludzi (Neilson 1997).

8. U wilków, tylko para dominująca rozmnaża się, więc niekastrowany pies nie będzie frustrował się z powodu braku partnerki.
Co robią młode wilki? Albo opuszczają stado, by założyć swoje własne, walczą z osobnikami z wyższych szczebli hierarchii, lub pomagają swoim rodzicom wychować ich potomstwo. Czy zależy nam na tym, aby nasze psy walczyły z nami o hierarchię? Czy chcemy mieć w domu więcej szczeniąt po to, by nasze niewykastrowane psy mogły pomóc je wychowywać? Nie. Chcemy, by nasze psy cieszyły się z tego, że są z nami.

Pamiętać trzeba również o tym, że psy to nie są wilki. Psy zachowują się często znacząco różnie niż wilki, więc nie możemy ich tak prosto porównywać.

9. Mój pies będzie miał na pewno wspaniałe potomstwo/chcę mieć drugiego, takiego samego psa, dlatego chcę go rozmnożyć.
 Średnio 25-30% psów w schroniskach jest rasowych (w Polsce odsetek ten jest dużo mniejszy). Nawet, jeśli twój pies ma rodowód, nie oznacza to jeszcze, że powinien on być rozmnażany. Zanim jakikolwiek pies zostanie dopuszczony do hodowli, właściciel powinien udowodnić jego wartość rozrodczą poprzez wielokrotne wystawianie z dobrymi wynikami oraz testy zdrowotne. Każdy miot powinien udoskonalać rasę.

Poza tym, każdy pies jest inny. Nie ma żadnej gwarancji, że szczenięta będą przypominać swoich rodziców charakterem lub wyglądem, zwłaszcza, jeśli rodzice są psami wielorasowymi.

10. Hodowla psów to świetny sposób na zarabianie pieniędzy.
Na hodowli zarabiają jedynie osoby, które nie dbają o zdrowie psów oraz jakość miotów. Odpowiedzialna hodowla wymaga zarówno wielu badań medycznych i stałej opieki weterynaryjnej, jak i uważnego doboru pod kątem charakterów rodziców. Zastanowić się należy, czy dany miot rzeczywiście wpłynie na rozwój rasy, czy też tylko zasili liczbę psów w schronisku.

 Przed rozmnożeniem należy zapłacić za wielorakie badania weterynaryjne, w tym za różne prześwietlenia, badania krwi, testy na takie infekcje jak bruceloza, testy na choroby genetyczne, takie jak na przykład zaburzenie krzepliwości krwi, EKG, USG, pozwalające na wykluczenie wad serca, badania pozwalające wykluczyć wady dna oka, oraz wiele dodatkowych badań, w zależności od rasy psa. Koszty rozmnażania zawierają testy ciążowe, USG pozwalające na śledzenie rozwoju płodów, być może operację cesarskiego cięcia u suki, która nie może urodzić samodzielnie, szczepienia ochronne, odrobaczanie oraz całodobowy nadzór weterynarza w przypadku jakiejś choroby u szczeniąt. Do tego należy dołożyć opłaty za otrzymanie przydomka, koszty wystawiania psa, oraz dużą ilość czasu, którą poświęcić należy na krycie, opiekę nad suką w ciąży, poród, karmienie szczeniąt, sprzątanie kojca, wizyty u weterynarza oraz szukanie domów dla szczeniąt. 

11. Moje dzieci powinny zobaczyć cud narodzin.
Po pierwsze, psy najczęściej rodzą się w nocy, gdy dzieci śpią, a suki na poród wybierają ciche i odizolowane miejsce. Jeśli zbyt duża ilość osób będzie przeszkadzać rodzącej suce, może ona zestresować się i odrzucić szczeniaki, a nawet zabić je. Poza tym, co dzień wiele szczeniąt ginie w schroniskach.

Po drugie, jeśli chcesz nauczyć swoje dzieci odpowiedzialności poprzez opiekę nad szczeniakami, wiele maluchów czeka na adopcje w każdym schronisku. Jeśli chcesz zobaczyć cud narodzin, powinieneś przedtem zapoznać się z cudem śmierci, w trakcie kilku tygodni ochotniczej pracy w schronisku.

12. Na pewno uda się nam znaleźć dobre domy dla szczeniąt.
Na każdego szczeniaka, któremu znajdziecie dom, przypada jeden szczeniak, który może zostać uśpiony w schronisku, gdyż nie został adoptowany. Po prostu nie ma wystarczającej ilości domów dla wszystkich szczeniąt. Nawet, jeśli zapomnimy o szczeniakach ze schroniska - czy jesteś pewien, że uda ci się znaleźć naprawdę dobre domy? Czy będziesz miał kontakt z nowymi właścicielami przez całe życie psa? Czy będziesz mógł zabrać szczeniaki z powrotem, jeśli nie będą one odpowiadać nowym nabywcom? Jeśli doprowadziłeś do urodzenia się szczeniąt, jesteś za nie odpowiedzialny przez całe ich życie.

13. Powinniśmy pozwolić psom "iść za głosem natury".
 Nie ma nic "naturalnego" w życiu dzisiejszych psów domowych. Powstały one w wyniku wielowiekowej selekcji prowadzonej przez człowieka. Wprowadziliśmy psy do swoich rodzin jako zwierzęta domowe i musimy zapewnić im dobre warunki bytowe. Kastracja i sterylizacja przynoszą psom bardzo wiele korzyści, przy kilku tylko znaczących przeciwwskazaniach.

 

 

BIBLIOGRAFIA

 
Aaron, A., K. Eggleton, C. Power, P. E. Holt. (1996). Urethral sphincter mechanism incompetence in male dogs: a retrospective analysis of 54 cases. Veterinary Record , 139(22): 542-546.

Adams, W. M., & DiBartola, S. P. (1983). Radiographic and clinical features of pelvic bladder in the dog. Journal of the American Veterinary Medical Association, 182(11): 1212-1217.

Albanese, F., & Galeotti, F. (1997). Alopecia responding to castration in two Pomeranians. Veterinaria Cremona, No. supl.2: 19-22.

Arnold S. (1997). Urinary incontinence in castrated bitches. Part 1: Significance, clinical aspects and etiopathogenesis. Schweizer Archiv fur Tierheilkunde, 1997;139(6): 271-276.

Arnold, S. (1997). Urinary incontinence in spayed bitches. Part 2. Diagnosis and treatment. Schweizer Archiv fur Tierheilkunde, 139(7): 319-324.

Arnold, S., Arnold, P., Hubler, M., Casal, M., & Rusch, P. (1989). Urinary incontinence in spayed bitches: frequency and breed predisposition. Schweizer Archiv fur Tierheilkunde, 131(5): 259-263.

Askew, H. R. (1992). Effect of castration on behaviour problems in dogs. Kleintierpraxis, 37(12): 863-864.

Bastianello, S. S. (1983). A survey on neoplasia in domestic species over a 40-year period from 1935 to 1974 in the Republic of South Africa. VI. Tumours occurring in dogs. Onderstepoort Journal of Veterinary Research, 50(3), 199-220.

Beaver, B. V. (1983). Clinical classification of canine aggression. Applied Animal Ethology, 10(1-sup-2): 35-43.

Bell, F. W., Klausner, J. S., Hayden, D. W., Feeney, D. A., & Johnston, S. D. (1991). Clinical and pathologic features of prostatic adenocarcinoma in sexually intact and castrated dogs: 31 cases (1970-1987). Journal of the American Veterinary Medical Association, 199(11): 1623-1630.

Bessonov, A. S., Shalmenov, M. S., Prokopic, J., & Sterba, J. (1986). Castration of dogs as a preventive measure against echinococcosis. Proceedings of the second International Symposium on taeniasis cysticercosis and echinococcosis hydatidosis 2 7 December 1985, Czechoslovakia. 1986: 224-230.

Blackshaw, J. K. (1991). An overview of types of aggressive behaviour in dogs and methods of treatment. Applied Animal Behaviour Science, 30(3-4): 351-361.

Brooks, M. (1992). Management of canine von Willebrand's disease. Problems in Veterinary Medicine, 4(4): 636-646.

Bronson, R. T. (1981). Age at death of necropsied intact and neutered cats. American Journal of Veterinary Research, 42(9): 1606-1608.

Coggins, J. R. Effect of season, sex, and age on prevalence of parasitism in dogs from southeastern Wisconsin. Journal of the Helminthological Society of Washington, 65(2): 219-224.

Combemale, P. (1929). Sur la psychophysiologie du chien prive de testicules. / On the psychophysiology of the castrated dog. Comptes Rendus des Seances. Societe de Biologie Paris, 101: 1133-1135.

Cowan, L. A., Barsanti, J. A., Crowell, W., & Brown, J. (1991). Effects of castration on chronic bacterial prostatitis in dogs. Journal of the American Veterinary Medical Association, 199(3): 346-350.

Crenshaw, W. E., & Carter, C. N. (1995). Should dogs in animal shelters be neutered early? Veterinary Medicine, 90(8): 756, 758-760.

Crowell-Davis, S. L. (1991). Identifying and correcting human-directed dominance aggression of dogs. Veterinary Medicine, 86(10): 990-998.

Dorn, A., Bone, D., & Bellah, J. (1985). Sex hormone-related diseases treated surgically in male dogs. Modern Veterinary Practice, 66: 727-733.

Fagella, A.M. & Aronsohn, M.G. (1994). Evaluation of anesthetic protocols for neutering 6-to-14-week-old pups. Journal of the American Veterinary Medical Association, 205(2): 308-314.

Fettman, M. J., Stanton, C. A., Banks, L. L., Hamar, D. W., Johnson, D. E., Hegstad, R. L., & Johnston, S. (1997). Effects of neutering on bodyweight, metabolic rate and glucose tolerance of domestic cats. Research in Veterinary Science, 62(2): 131-136.

Flynn, M. F., Hardie, E. M., & Armstrong, P. J. (1996). Effect of ovariohysterectomy on maintenance energy requirement in cats. Journal of the American Veterinary Medical Association, 209(9): 1572-1581.

Fry, P. D. (1987). Antisocial behaviour in the dog. The effects of castration. Veterinary Practice, 19(17): 4-5, 7.

Galac, S., & Knol, B. W. (1997). Fear-motivated aggression in dogs: patient characteristics, diagnosis and therapy. Animal Welfare, 6(1): 9-15.

Gregory S.P. (1994). Developments in the understanding of the pathophysiology of urethral sphincter mechanism in competence in the bitch. British Veterinary Journal, 150(2): 135-150.

Hart, B. L. (1976). Behavioral effects of castration. Canine Practice, 3(3): 10-21.

Heider, H. J. (1990). Castration - therapeutic indications. Kleintierprax is, 35(12): 644-650.

Heidenberger, E., & Unshelm, J. (1990). Changes of behaviour in dogs after castration. Tierarztliche Praxis, 13(1): 69-75.

Heughebaert, A., Cock, I. d., Schepper, J. d., De Cock, I., & De Schepper, J. (1988). Urinary incontinence in spayed bitches and its treatment with phenylpropanolamine. Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrift, 57(1): 27-31.

Holt P. E, & Thrusfield, M. V. (1993). Association in bitches between breed, size, neutering and docking, and acquired urinary incontinence due to incompetence of the urethral sphincter mechanism. Veterinary Record , 133(8): 177-180.

Hopkins, S. G., Schubert, T. A., & Hart, B. L. (1976). Castration of adult male dogs: effects on roaming, aggression, urine marking, and mounting. Journal of the American Veterinary Medical Association, 168(12): 1108-1110.

Houston, D. M., Ribble, C. S., & Head, L. L. (1992). Risk factors associated with parvovirus enteritis in dogs: 283 cases (1982-1991). Journal of the American Veterinary Medical Association, 208(4): 542-546.

Howe, L. M. (1997). Short-term results and complications of prepubertal gonadectomy in cats and dogs. Journal of the American Veterinary Medical Association, 211(1): 57-62.

Jagoe, J. A., & Serpell, J. A. (1988). Optimum time for neutering. Veterinary Record, 122(18): 447.

Knol, B. W., & Egberink Alink, S. T. (1989). Treatment of problem behaviour in dogs and cats by castration and progestagen administration: a review. Veterinary Quarterly, 11(2): 102-107.

Koltveit, A. J. (1991). Pet overpopulation. Journal of the American Veterinary Medical Association, 198(7): 1151-1243.

Kraft, W., & Danckert, D. (1996). Lifespan of a cat population [in Germany]. Kleintierpraxis, 42(1): 21-28.

Krawiec, D. R. (1994). Canine prostate disease. Journal of the American Veterinary Medical Association, 204(10): 1561-1564.

Krawiec, D. R., & Heflin, D. (1992). Study of prostatic disease in dogs: 177 cases (1981-1986). Journal of the American Veterinary Medical Association, 200(8): 1119-1122.

Kunz, E., & Rensing, H. Castration-responsive alopecia in a male Samoyed. Kleintierpraxis, 42(11): 921-924.

Kusch, S. (1985). Incidence of malignant neoplasia in dogs based on PM statistics of the Institute of Animal Pathology, Munich, 1970-1984.

Lieberman, L.L. (1987). A case for neutering pups and kittens at two months of age. Journal of the American Veterinary Medical Association, 191: 518-521.

Line, S., & Voith, V. L. (1986). Dominance aggression of dogs toward people: Behavior profile and response to treatment. Applied Animal Behaviour Science, 16(1): 77-83.

Maarschalkerweerd, R. J., Endenburg, N., Kirpensteijn, J., & Knol, B. W. Influence of orchiectomy on canine behaviour. Veterinary Record, 140(24): 617-619.

The Merck Veterinary Manual, 1991,7th ed, Merck and Co., Inc, Rahway.

Meyers, K. M., Wardrop, K. J., & Meinkoth, J. (1992). Canine von Willebrand's disease: pathobiology, diagnsosis, and short-term treatment. Compendium on Continuing Education for the Practicing Veterinarian, 14(1): 13-22.

National Council on Pet Population Study and Policy, National Shelter Census: 1994 results. Fort Collins, CO.

Neilson, J. C., Eckstein, R. A., & Hart, B. L. (1997).Effect of castration on problem behaviors in male dogs with reference to age and duration of behavior. Journal of the American Veterinary Medical Association, 211(2): 180-182.

O' Farrell, V., & Peachey, E. (1990). Behavioural effects of ovariohysterectomy on bitches. Journal of Small Animal Practice, 31(12): 595-598.

Obradovich, J., Walshaw, R., & Goullaud, E. (1987). The influence of castration on the development of prostatic carcinoma in the dog. 43 cases (1978-1985). Journal of Veterinary Internal Medicine, 1(4): 183-187.

Olsen, P. N., Moulton, C., Nett, T., & al, e. (1991). Pet overpopulation: a challenge for companion animal veterinarians in the 1990s. Journal of the American Veterinary Medical Association, 198(7): 1151-1152.

Panciera D.L. (1994). Hypothyroidism in dogs: 66 cases (1987-1992). Journal of the American Veterinary Medical Association, 204(5): 761-767.

Pollari, F. L., & Bonnett, B. N. (1995). Evaluation of postoperative complication s following elective surgeries of dogs and cats at private practices using computer records. Canadian Veterinary Journal, 37(11): 672-678.

Pollari, F. L., Bonnett, B. N., Bamsey, S. C., Meek, A. H., & Allen, D. G (1996). Postoperative complications of elective surgeries in dogs and cats determined by examining electronic and paper medical records. Journal of the American Veterinary Medical Association, 208(11), 1882-1886.

Root, M. V. (1995). Early spay-neuter in the cat: effect on development of obesity and metabolic rate. Veterinary Clinical Nutrition, 2(4), 132-134.

Salmeri, K. R., Bloomberg, M. S., Scruggs, S. L., & Shille, V. (1991a). Gonadectomy in immature dogs: effects on skeletal, physical, and behavioral development. Journal of the American Veterinary Medical Association, 198(7): 1193-1203.

Salmeri, K.R., Olsen, P.N., & Bloomberg, M.S. (1991b). Elective gonadectomy in dogs: a review. Journal of the American Veterinary Medicine Association, 198(7): 1183-1191.

Schneinder, R., Dorn, C.R., & Taylor, D. (1969). Factors influencing canine mammary cancer development and post-surgical survival rates. Journal of the National Institutes of Cancer, 45: 1249-1251.

Schneinder, R. (1970). Comparison of age, sex and incidence rates in humans and canine breast cancer. Cancer, 26: 419-426.

Shal' menov, M. S. (1984). Castration of dogs as a method of controlling echinococcosis. Byulleten' Vsesoyuznogo Instituta Gel'mintologii im. K.I. Skryabina, No.39: 40-44.

Thomas, J. S. (1996). Von Willebrand's disease in the dog and cat. Veterinary Clinics of North America, Small Animal Practice, 26(5): 1089-1110.

Thrusfield, M. V., Holt, P. E., & Muirhead, R. H. (1993). Acquired urinary incontinence in bitches: its incidence and relationship to neutering practices. Journal of Small Animal Practice, 39(12): 559-566.

 

Założeniem projektu "Okno Życia" było oszczędzenie zwierzętom domowym cierpień i stresu związnym z wyrzuceniem ich na ulicę. Mimo akcji uświadamiających, wiele osób z róznych powodów wyrzuca psa czy kota /częstokroć z samochodu, w zupełnie odludnym miejscu//, który był przez wiele lat członkiem ich rodzin.

Wyrzucone zwierzę, które bezgranicznie ufało człowiekowi jest zagubione i bardzo przestraszone, co niejednokrotnie wywołuje u niego agresję. Bardzo często zwierzęta te ulegają wypadkom komunikayjnym.

Dlatego apelujemy do Państwa, aby nie wyrzucać zwierząt na ulicę. Jeżeli z jakichkolwiek powodów nie możecie się dłużej zajmować swoim pupilem prosimy o przyniesienie go do biura Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami /adres i godziny otwarcia w zakładce kontakt/

Zanim oddacie nam psa czy kota próbujcie znaleźć mu nowy dom wśród znajomych, dając ogłoszenia w prasie i na stronach internetowych.

W przypadku zrzeczenia się małych zwierząt futerkowych /chomiki, myszy, króliki, świnki morskie i inne/ na rzecz KTOZ prosimy o oddanie zwierzęcia z całym wyposażeniem, czyli z odpowiednią klatkę dostosowaną do wielkości zwierzątka, poidełkiem, trocinami, żwirkiem, sianem oraz z pożywieniem.

Pamiętajcie, zwierzę też ma uczucia,

nie pozbywajmy się go jak niepotrzebnej rzeczy

 

Okno życia   =  szansa na nowy dom

Pomnik Psa Dżoka, Symbolu Psiej Wierności został odsłonięty 26 maja 2001 r.  Odsłonięcia dokonał pies –   owczarek niemiecki o imieniu Kety.

Autorem pomnika Dżoka jest Bronisław Chromy ► - wybitny rzeźbiarz, medalier, malarz, rysownik, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xsawerego Dunikowskiego.



Szanowni Państwo,

Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami uruchomiło możliwość przekazywania darowizn w formie wpłat za pośrednictwem Centrum Rozliczeniowego Dotpay.

Uzyskane w ten sposób środki finansowe wpływają bezpośrednio rachunek bankowy Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami 

Spośród wielu tego rodzaju firm dostępnych na rynku wybraliśmy tą, która zaproponowała nam najkorzystniejsze rozwiązania techniczne, jak również najmniejszą pobieraną prowizję od każdej dokonanej przez Państwa wpłaty. 

Klikając na baner Dotpay (grafika obok) macie Państwo możliwość dokonania wpłaty dowolnej wielkości darowizny na rachunek bankowy KTOZ (minimalna kwota wpłaty to 1 PLN).

Do dokonania wpłaty niezbędne jest posiadanie rachunku bankowego, karty kredytowej lub telefonu komórkowego.

Wpłat można dokonywać przez 24 godziny.

Obsługiwane banki:

m-Bank, Inteligo, Multibank, BZWBK, ING Bank Śląski, Nordea Bank, Pekao S.A., PKO BP, 

BPH S.A., Alior Bank, BS Wschowa, Millennium, Deutsche Bank PBC S.A., Kredyt Bank S.A.

Lukas Bank, CitiBank Handlowy, InvestBank, BNP Paribas Fortis, Bank Ochrony Środowiska

Bank Gospodarki Żywnościowej, Volkswagen Bank Polska.

Obsługiwane karty kredytowe:

VISA, MasterCard, EuroCard, JCB, Diners Club

Po naciśnięciu na baner Dotpay zostaniecie Państwo przeniesieni na stronę transakcyjną Centrum Rozliczeniowego Dotpay. 

W razie wątpliwości jak dokonać transakcji, kliknij na linku obok: https://ssl.dotpay.pl/

a w dziale FAQ znajdziesz odpowiedzi na podstawowe pytania.

Biuro Dotpay jest do Twojej
dyspozycji od poniedziałku do piątku w godz. 09:00 - 16:00

zadzwoń: 12 688 26 00 faks: 12 688 26 99

Adres biura:
ul. Wielicka 72,
30-552 Kraków
Polska

Śródmiejski Ośrodek Kultury oraz Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami

 

 

 

rezerwacja biletów 12 421 26 85

 

 

Patronat honorowy:

 

 

 

prof. Jacek Majchrowski - Prezydent Miasta Krakowa

 

 

Ks. Infułat Jerzy Bryła - duszpasterz artystów

 

 

 

Patronat medialny:

 

 

 

Dziennik Polski

 

 

TVP Kraków

 

 

Sponsorzy:

 

 

 

Kuchnia Staropolska "U Babci Maliny"

 

 

 

Osoba odpowiedzialna za koncert:

 

 

Barbara Grzywacz tel. 660 571 931; e-mail: ktoz@ktoz.krakow.pl

 

 

 

 

 

XVIII Koncert Charytatywny

"A Pies Siedzi i Patrzy" 

 

 

 

 

 

zapraszamy Państwa do obejrzenia galerii z niedzielnego koncertu.

 

 

<<TUTAJ>>

 

 

 

Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami

oraz

Śródmiejski Ośrodek Kultury

zapraszają na :

 

XVIII KONCERT CHARYTATYWNY

"A Pies Siedzi i Patrzy"

05 czerwca 2011 godz. 19.00

Scena PWST

ul. Straszewskiego 21-22

 

śpiewają:

HALINA KUNICKA

JERZY POŁOMSKI

MAJA SIKOROWSKA

ANDRZEJ SIKOROWSKI

 

grają:

JERZY DERFEL

JANUSZ SENT

 

fraszki o kotach przeczyta:

FRANCISZEK KLIMEK

 

koncert poprowadzi:

WACŁAW KRUPIŃSKI

 

aukcję poprowadzi:

ŁUKASZ LECH

 

Podczas koncertu odbędzie się aukcja charytatywna, z której całkowity

 

 

dochód przekazany zostanie na rzecz bezdomnych zwierząt.

 

Cena biletów: 35 zł i 50 zł,

 

 

 

do nabycia w biurze KTOZ, ul. Floriańska 53

 

 

oraz w Punkcie Informacji Miejskiej ul. Św. Jana 2